31 Αυγ 2009

Ο Σεπτέμβρης...

Ο Σεπτέμβρης θα μετρήσει ξανά απουσίες και παρουσίες…
Κι αυτή τη φορά…

30 Αυγ 2009

Τέλος Αυγούστου...

«Τέλος Αυγούστου θα σου στείλω
το πρώτο του Σεπτέμβρη φύλλο...»

(Ηλίας Κατσούλης)

29 Αυγ 2009

Τα καινούργια...

Καθαρά σεντόνια απόψε...

Για ν' ακουμπήσουν πάνω τους τα καινούργια αισθήματα...

28 Αυγ 2009

Για να...

Λευκό χαρτί το σαββατοκύριακο...

Για να «γράψεις» πάνω του με ανεξίτηλο αίσθημα...

Τα παλιά καλοκαίρια...

Ήθελε, λέει, να κλείσει μια και καλή όλα τα κεφάλαια από τα παλιά καλοκαίρια της ζωής του… Να τα «ξεκολλήσει» από το σώμα του… Και να τα σβήσει από το χάρτη της μνήμης του…
Να μη τον βρει αυτός ο Σεπτέμβρης με υπόλοιπα…

Οι «τόποι»...

Οι άνθρωποι που αγαπάμε
είναι οι «τόποι» τους...

24 Αυγ 2009

ΠΥΡΙΝΟΣ

ΕΦΙΑΛΤΗΣ...

21 Αυγ 2009

Πόσο...

Στις ήσυχες μέρες και στις ζεστές νύχτες του Αυγούστου, νιώθουμε και πάλι πόσο ισχυρές παραμένουν εντός μας οι απουσίες και πόσο αδύναμες οι παρουσίες…
Ή, μήπως, όχι;

Ο St/s στο Βύρωνα

Στις 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

Ο Σταμάτης ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ

Στο ΘΕΑΤΡΟ ΒΡΑΧΩΝ, στο ΒΥΡΩΝΑ...

17 Αυγ 2009

Στις 16 Αυγούστου...

Πάνε πολλά χρόνια... Όταν είχε δημοσιευτεί στις σελίδες απογευματινής αθηναϊκής εφημερίδας η είδηση για μια σειρά καλοκαιρινών συναυλιών της Βίκυς Μοσχολιού σε πολλές πόλεις της Ελλάδας. Ανάμεσά τους και τα Γιάννινα.
Πέταξα από τη χαρά μου. Την αναζήτησα αμέσως. Βρήκα το τηλέφωνο της Βίκυς Μοσχολιού από το Γιώργο Παπαστεφάνου και τηλεφώνησα σπίτι της. Μίλησα με την κυρία Αρετή, στενή συνεργάτη και φύλακα άγγελο της Μοσχολιού μέχρι το τέλος... Η φωνή της ακουγόταν στο βάθος να λέει ότι δεν έχει προγραμματιστεί εμφάνιση στα Ιωάννινα και ότι θα ήθελε πολύ να τραγουδήσει στην πόλη μας.
Έκλεισα το τηλέφωνο, με την υπόσχεση να τα πούμε, κάποια στιγμή, από κοντά. Δεν τα είπαμε…

Η αναφορά της παραπάνω ιστορίας δεν έχει, ίσως, καμιά σημασία για τους αναγνώστες της σελίδας... Είναι, όμως, το δικό μου αναμμένο κεράκι στην ολοζώντανη μνήμη της Βίκυς Μοσχολιού, που πέρασε την πόρτα του παράδεισου στις 16 Αυγούστου του 2005...

Θέλω να γράψω κι άλλα για τη φωνή που λάτρεψα... Δε χρειάζεται... Μου φτάνει που θα μου θυμίζει συνεχώς πως όπου να πας, σ' όποιο ταξίδι...