«Aν με ρωτάγατε τι χρειαζόμουν, δεν θα μπορούσα να απαντήσω. Πόθοι χωρίς αντικείμενο, θλίψη χωρίς άμεση αιτία.
Ή, μάλλον, υπήρχαν τόσοι στόχοι και τόσες αιτίες που δεν θα 'ξερα να κατονομάσω καμιά».
(G. Flaubert)
"είμαστε ακόμα ζωντανοί..."
Ωραία συζήτηση, «διάφανη», όπως τα ποτήρια με το νερό που συνόδευσαν τον καφέ τους χτες το απόγευμα στο «Διεθνές»… Σε μια γωνιά ανάμερη, ξεκομμένη λες απ’ το θόρυβο του κέντρου της πόλης… Το ρολόι έκανε τους κύκλους του κι οι σχέσεις των ανθρώπων ήρθαν και πάλι στην κουβέντα… Με επουλωμένα τα τραύματα, αυτή τη φορά…