22 Δεκ 2008
19 Δεκ 2008
28 ποιητές γράφουν…
Το ηλεκτρονικό περιοδικό για την ποίηση «e-poema» παίρνει την πρωτοβουλία να συσπειρώσει εγνωσμένους Ελληνες ποιητές της παλαιότερης και της νεότερης γενιάς, με στόχο μια διαφορετική αντιμετώπιση και τοποθέτηση έναντι της περιρρέουσας πραγματικότητας των τελευταίων ημερών. Με μόνο όπλο τους στίχους.Συμμετέχουν με ποιήματα γραμμένα εν θερμώ ή -σε περιπτώσεις- με ήδη υπάρχοντα, τα οποία προφητικά ταιριάζουν στην περίσταση, οι:
Μαριγώ Αλεξοπούλου, Νάνος Βαλαωρίτης, Γιώργος Βέης, Φοίβη Γιαννίση, Mιχάλης Γκανάς, Βερονίκη Δαλακούρα, Γιώργος Δουατζής, Γιάννης Ευθυμιάδης, Σταύρος Ζαφειρίου, Δημήτρης Καλοκύρης, Γιάννης Κοντός, Γιάννης Λειβαδάς, Χριστόφορος Λιοντάκης, Γιώργος Μαρκόπουλος, Μιχαήλ Μήτρας, Γιώργος Μπλάνας, Δάφνη Νικήτα, Λευτέρης Ξανθόπουλος, Παυλίνα Παμπούδη, Μιχάλης Παπαντωνόπουλος, Γιάννης Η. Παππάς, Στρατής Πασχάλης, Σταμάτης Πολενάκης, Βασίλης Ρούβαλης, Ντίνος Σιώτης, Γιάννης Στίγκας, Νατάσα Χατζιδάκι, Γιώργος Χουλιάρας.
Τα 28 ποιήματα είναι μια ελάχιστη αντίδραση στα τρέχοντα γεγονότα, ένα αντίδοτο στην κατάθλιψη, την απαξίωση και την αίσθηση υποχώρησης των πάντων σε πολιτιστικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.
Το ανθολόγιο που προκύπτει από αυτή την αυθόρμητη κίνηση, δημοσιεύεται άμεσα στο περιοδικό (www.e-poema.eu).
Δώρος Δημοσθένους, «One for the Road»
Η Μικρή Άρκτος παρουσιάζει την πρώτη δισκογραφική πρόταση του Δώρου Δημοσθένους, με τίτλο One for the Road, ενός από τους πιο σημαντικούς νέους έλληνες ερμηνευτές.Αφορμή για το δίσκο αυτό στάθηκαν οι εμφανίσεις του πριν δυο χρόνια στο Θέατρο Ροές. Ο τίτλος του δίσκου άλλωστε παραπέμπει στον τίτλο εκείνων των παραστάσεων: One for the Road. Τα τραγούδια και η ατμόσφαιρα των συναυλιών στο θέατρο Ροές είχαν θεματικό άξονα το «τελευταίο στιγμιότυπο» (ένα ποτό, ένα τσιγάρο, ένα τραγούδι ή μια συνομιλία) πριν ξεκινήσει το μοναχικό της ταξίδι μια νυχτερινή περιπλάνηση. («Δεν υπάρχει ποτέ τελευταίο ποτό, πάντα προτελευταίο», σημειώνει ο ερμηνευτής στο σημείωμά του στο δίσκο)…
Ο κορμός εκείνων των τραγουδιών, ενισχυμένος και με καινούργια, αποτελεί τη δισκογραφική αποτύπωση της ιδέας της παράστασης.
17 Δεκ 2008
...για τα Χριστούγεννα
«Μια ευχή για τα Χριστούγεννα» είναι σαν ένα σπίρτο αναμμένο, που ξέρεις πως ούτε να φωτίσει μπορεί ούτε να ζεστάνει… Αλλά το ανάβεις… Όχι για την κλισαρισμένη «χαρά της γιορτής», όχι… Για την ανάγκη σου να ανοίξεις την πόρτα του δικού σου χώρου, έστω κι αν αυτό είναι ένα απλό ιστολόγιο, επειδή δεν μπορείς ν’ ανοίξεις την πόρτα του σπιτιού σου…Ευχαριστώ εκ των προτέρων όσους δήλωσαν ότι θα δώσουν το παρόν σ’ αυτό μου το κάλεσμα καρδιάς… Δεν το κάνω από περίσσευμα γιορτινής διάθεσης… Απλά, επειδή θέλω να βρεθούμε έστω κι έτσι, έστω και μ’ αυτό τον τρόπο…
Ευχαριστώ κι αυτούς που θα ’ρθουν ακάλεστοι… Καλοδεχούμενοι είστε, το γνωρίζετε…
Αλέξης
Αλέξης
15 Δεκ 2008
«Απ’ τη στεριά, το νερό και τον αέρα»
Κυκλοφορεί από τη «LYRA» ο νέος δίσκος του Μιχάλη Ανδρονίκου με τραγούδια για μικρούς και μεγάλους, με ήρωες ζώα. Τραγουδούν η Σίσσυ Κασσάνδρα & ο Γιάννης Λεκόπουλος. Συμμετέχει η Μαρία Φωτίου. Τους στίχους έγραψαν ο Νίκος Αϊβαλής (που είχε τη θεατρική και την εικαστική επιμέλεια του άλμπουμ), ο Βασίλης Γκίκας, η Νατάσα Κακογιαννάκη και η Αλέκα Εληώτη.Μια όμορφη παρέα σκαρφίζεται χαρούμενα και συγκινητικά τραγούδια, τα οποία αφιερώνει στα «αδέσποτα του κόσμου» και σας καλεί να τα ακούσετε, να τα τραγουδήσετε και να τα χαρείτε μαζί της.
14 Δεκ 2008
13 Δεκ 2008
Ευγενία Φακίνου, «Για να δει τη θάλασσα»
Δε θυμάται ποια είναι ούτε πώς τη λένε. Θυμάται όμως να μαγειρεύει. Στην κουζίνα ενός ταβερνείου του Κολωνού, ανάμεσα σε μυρωδιές μπαχαρικών και συνταγές ξεχασμένων φαγητών, θα προσπαθήσει να πυροδοτήσει τις αναμνήσεις της και να ξαναβρεί τη βιωματική της μνήμη. Η γεύση της μνήμης ή η μνήμη της γεύσης; Μάστορες και τσιράκια, η θεία Αχτίτσα και ο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, ο ζωγράφος Θεόφιλος, ο αγωνιστής του Πολυτεχνείου και ο «Χριστός ξανασταυρώνεται», ο μυστηριώδης Μιχαήλ και ο φύλακας άγγελος Ρούλα, όλοι, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, θα της «χαρίσουν» αναμνήσεις και θα τη βοηθήσουν να ξαναβρεί ή να εφεύρει εκ νέου τη μνήμη της.Αυτοβιογραφική μυθοπλασία, όπου το πραγματικό συγχέεται με το φανταστικό, το «εγώ» γίνεται «αυτή», ενώ οι μικρές καθημερινές χαρές οδηγούν στην ελπίδα και τη λύτρωση…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




